نماینده ما در ایران: شرکت پویش تجارت - آقای دانیال رضایی - تلفن: 22357034-021 - موبایل: 09127086536 X

دستگاه های جوش بریز

موقعیت شما : صفحه اصلی دستگاه های جوش بریز

دستگاه های جوش بریز در 4 زیرشاخه در حال حاضر (جمعا 75 شرکت) دسته بندی شده اند که شامل 17 شرکت دستگاه بریز شعله ای، 20 شرکت دستگاه جوش بریز القایی، 20 شرکت دستگاه جوش بریز کوره ای و 18 شرکت دستگاه جوش بریز خلاء هستند شایان ذکر است تعداد شرکت های سازنده دستگاه های جوش بریز در هر هفته افزایش می باید.

دستگاه جوش بریزینگ ( لحیم کاری سخت)

جوش بریز یک فرآیند اتصال بین دو یا چند قطعه به صورت همزمان است که به وسیله ذوب و جاری شدن یک ماده پر کننده (واسط) صورت می گیرد. در برخی منابع از آن به لحیم کاری سخت نام برده شده است.
در فرآیند جوشکاری پیوند اتمی بین دو قطعه مورد اتصال در محل جوش از بین رفته و پس از عملیات جوشکاری پیوند بین اتمی همانند پیوند قطعات پایه ایجاد می شود اما در فرآیند جوش بریزینگ، پیوند بین اتم های قطعات پایه از بین نمی رود و اتصال از طریق سیلان ماده پر کننده بر اثر خاصیت مویینگی آن در بین شکاف قطعات پایه صورت می گیرد. به همین دلیل این فرآیند استحکام کمتری نسبت به جوشکاری دارد.
هنگام بررسی و انتخاب صحیح فرآیند اتصال قطعات، توجه به چند نکته حائز اهمیت است :
استحکام و ماندگاری اتصال، خصوصیات فنی قطعات، شکل اتصالات و نرخ تولید
در نظر داشته باشید تفاوت فرآیند های لحیم کاری، جوش بریز و جوشکاری در میزان دما، نوع انجام فرآیند و استحکام اتصالشان است. در فرآیند لحیم کاری دمای مورد استفاده کمتر از 450 درجه سانتیگراد بوده و اتصال تقریبا ضعیفی دارد، در فرآیند جوش بریز دما بین 450 الی 1190 درجه سانتی گراد متغییر است و اتصال نسبتا قوی و محکمی دارد و در فرآیند جوشکاری دما از 1190 درجه فراتر خواهد رفت و شکست پیوند مولکولی را در پی خواهد داشت و اتصال بسیار قوی را در بر دارد که معمولا برای قطعات ضخیم و سخت به کار می رود.
در صورتی که قطعات نرم ، نازک و دارای نقطه ذوب پایین هستند و اتصال بسیار قوی مد نظر نمی باشد می تواند از روش اتصال جوش بریز برای اتصال آنها استفاده کرد. جوش بریز به علت داشتن درجه حرارت پایین، تا حدود زیادی احتمال اعوجاج و پیچیدگی در قطعات را کاهش می دهد.
در هر دو روش جوش بریز و جوشکاری می توان نقاط بسیار کوچک را متصل کرد اما برای اتصال درز ها، فرآیند جوش بریز راحت بوده و با سرعت بیشتری صورت می گیرد.
فرآیند جوش بریز و جوشکاری برای فلزات مشابه کارامد هستند اما نرخ تولید بیشتر، اتصال گروهی، انعطاف پذیری بهتر و مصرف انرژی کمتر، از نکاتی است که می تواند در انتخاب فرآیند اتصال دهی قطعات مورد بررسی قرار گیرد.
از انواع دستگاه های جوش بریزینگ می توان به دستگاه جوش بریز شعله ای، دستگاه جوش بریز کوره ای، دستگاه جوش بریز القایی، دستگاه جوش بریز مقاومتی، دستگاه جوش بریز غوطه ورسازی، دستگاه جوش بریز مادون قرمز و دستگاه جوش بریز نفوذی اشاره کرد. اما پرکاربردترین آنها در صنایع فلزی را دستگاه جوش بریز شعله ای، دستگاه جوش بریز کوره ای، دستگاه ب جوش بریز ریز القایی و دستگاه جوش بریز درخلاء تشکیل می دهند.
فلز پرکننده ممکن است به صورت حلقه، واشر، نوار، قلاب و یا پودر از قبل در محل اتصال قرار گیرد و یا ممکن است از فلز پرکننده دستی به صورت سیم یا میله استفاده شود. فلزات پر کننده از جنس های مختلفی ساخته شده اند که هرکدام بسته به طراحی فرآیند جوش بریزینگ مصارف منحصر به فردی دارند. پر کاربردترین آنها در صنعت عبارتند از : مس فسفر، روی مس، پایه منیزیوم، پایه نیکل، آلومینیوم سیلیکون، پایه نقره، پایه طلا و پایه مس.
علاوه بر فیلر یا پر کننده ها از ماده ای به نام روان کننده نیز استفاده می شود که وظیفه جلوگیری ،حل کردن و تسهیل در زدودن اکسیدها و سایر مواد ناخواسته را بر عهده دارند. روانسازها به مواد مذاب خاصیت روانروی (سیلان) بیشتری می دهد∙
عملیات جوش بریز دارای 4 مرحله است :

  1. ابتدا قطعاتی را که می بایست به یکدیگر اتصال پیدا کنند را از هرگونه آلودگی پاک کرده و کنار یکدیگر قرار می دهند.(طراحی اتصال)
  2. سپس یک ماده پرکننده را در محل اتصال قرار داده و قطعات را حرارت می دهیم ( 450 – 1190 درجه سانتی گراد)
  3. بر اثر حرارت ماده پر کننده ذوب شده و به خاطر خاصیت مویینگی خود در میان شکاف مابین قطعات سیلان پیدا می کند.
  4. سپس قطعات را خنک کرده و اتصال صورت می گیرد.

4 فاکتور مهم در داشتن یک اتصال مستحکم و تمیز لازم است:

  1. طراحی نوع اتصال و دقت در قرار گرفتن قطعات
  2. فلز پر کننده
  3. گرمادهی یکنواخت به قطعات
  4. پوشش دهی محافظ یا واکنش دهنده

همچنین فرآیند جوش بریز دارای ویژگی های مثبت منحصر به فردی است. که از جمله آنها می توان به سهولت در انجام کار، توانایی اتصال مجموعه های پیچیده، امکان اتصال تقریبا تمام مواد همجنس و غیر همجنس، امکان اتصال قطعات با ضخامت 0.01 – 150 میلیمتر، حفظ خواص متالورژیکی مواد پایه، سرعت، دقت، قابلیت آب بندی، اتصال نسبتا مقاوم و یکنواخت اشاره کرد.
از معایب فرآیند جوش بریز نسبت به فرآیند جوشکاری استحکام پایین تر به علت نوع فرآیند اتصال، نیاز به پاکیزگی کامل فلزات پایه از هرگونه آلاینده مخصوصا اکسید ها، تغییر رنگ محل اتصال می باشد.